மார்க்சும் அற்பவாதமும்

canada Misoprostol marx ni 2

அற்பவாதியின் உலகத்துடன் நடத்திய போராட்டமே மார்க்சின் திறமையையும், போராட்டக்காரர், சிந்தனையாளர், புரட்சிக்காரர் என்ற முறையில் அவருடைய ஆளுமையையும் கூர்மையாக்கி வளர்த்தது.
அவர் தன்னுடைய பள்ளிப் பருவத்திலேயே அற்பவாத வாழ்க்கையின் ஆனந்தமான இலட்சியத்தைத் தீவிரமாக வெறுப்பதற்கு தொடங்கியிருந்தார்.
மார்க்ஸ் பிற்போக்கானவை அனைத்தையும் வெறுத்தார். இந்த  வெறுப்பைப் புத்தகங்களிலிருந்து மட்டுமல்லாமல் தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் யதார்த்தத்திலிருந்தும் பெற்றுக்கொண்டார்.
சுயதிருப்தியடைகின்ற அற்பவாதத்தை, அது எந்தத் துறையில் – தனிப்பட்ட உறவுகளில், அன்றாட வாழ்க்கையில், விஞ்ஞானத்தில், கவிதையில், அரசியலில் அல்லது புரட்சிகரப் போராட்ட நடைமுறையில் – எந்த வடிவத்தில் தோன்றினாலும் மார்க்ஸ் அதைக் கண்டு மிகவும் அருவருப்படைந்தார்.
தனிப்பட்ட புகழ் மற்றும் அந்தஸ்தை அடைவதற்காகப் புரட்சிகரமான கோஷங்களை உபயோகிப்பது பாட்டாளி வர்க்க இலட்சியத்துக்குச் செய்யப்படுகின்ற மிகக் கேவலமான துரோகம் என்று மார்க்ஸ் கருதினார். வாயாடித்தனமான அரசியல் சூழ்ச்சிக்காரர்கள் ஆர்ப்பாட்டமான சொற்றொடர்களுக்குப் பின்னால் தங்களுடைய திறமையின்மையையும் சூன்யத்தையும் மறைத்துக் கொள்கிறார்கள். இவர்களுடைய போலிப் புகழை மார்க்ஸ் வெறுத்தார். அவை அனைத்துக்கும் பின்னால் அருவருப்புத் தருகின்ற போலித்தனமான அற்பவாதம் இருப்பதை மார்க்ஸ் தவறாமல் கண்டுபிடித்தார்.
(ஹென்ரிஹ் வோல்கவ் எழுதிய ‘மார்க்ஸ் பிறந்தார்’ நூலிலிருந்து)

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 17)

தந்தைக்குக் கடிதம்

bagathsing ni2

(1923ல் பகத்சிங்கின் தந்தை சர்தார் கிஷன்சிங் தீவிரமாகத் தன் மகனுக்குத் திருமண ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார். இது பகத்சிங்கிற்குத் தெரிய வந்தபோது, அவர் மிகவும் அமைதியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அப்போது அவர் தன் தந்தைக்கு எழுதிய கடிதம்)

மதிப்பிற்குரிய தந்தைக்கு, வணக்கம். என் வாழ்க்கை ஏற்கெனவே ஓர் உன்னதமான இலட்சியத்திற்காக – இந்தியாவின் விடுதலைக்காக – அர்ப்பணிக்கப்பட்டு விட்டது. அதன் காரணமாகவே வாழ்க்கை வசதிகளும் உலக இன்பங்களும் எனக்கு வசீகரிக்கவில்லை. எனக்குப் புனித நூல் அணியும் வைபவத்தின்போது, நான் மிகவும் சிறுவனாக இருந்தபோது, பாபுஜி(தாத்தா), என்னை நாட்டின் சேவைக்காக அர்ப்பணிப்பதாக சத்தியம் செய்ததை, தாங்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன். எனவே, அவரது சத்தியத்திற்கு மதிப்பளிக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் என்னை மன்னிப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.
உங்கள் கீழ்ப்படிதலுள்ள,
பகத்சிங்.

(நிகரன், இதழ் 2. பக்கம் 9)

உரமானவர்கள்

gandhi ni 2

“சுதந்திரமடைந்த ஒவ்வொரு மண்ணின் சுபீட்சமும் அந்த சுதந்திரத்தை அடையப் போராடியவர்களை உரமாகக் கொண்டு பெற்ற சுபீட்சம்தான் என்பதை மறந்து விடலாகாது. சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது இல்லாத இயக்கங்கள், சுதந்திரமே வேண்டாமென்ற இயக்கங்கள் எல்லாம்கூட இன்று நமது சுதந்திரத்தின் பயனை அநுபவிக்கின்றன. அன்று சுதந்திரத்திற்காகப் போராடியவர்கள் யாரோ, அவர்கள் மரித்து மண்ணடியிலே மக்கி, என்றோ உரமாகி விட்டார்கள். ஆனால் சுதந்திரம் இன்னும் இருக்கிறது.”

தீபம் நா.பார்த்தசாரதி,
‘ஆத்மாவின் ராகங்கள்’ நாவலின் முன்னுரையில்.

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 3)

கடுகு உள்ளம்

barathithaasan ni2

 

 

 

 

தன் பெண்டு தன் பிள்ளை சோறு வீடு
சம்பாத்யம் இவையுண்டு தானுண் டென்போன்
சின்னதொரு கடுகுபோல உள்ளங் கொண்டோன்
தெருவார்க்கும் பயனற்ற சிறிய வீணன்.

பாரதிதாசன்.
(நிகரன், இதழ்-2, பக்கம்-2)

வீரம் விளைந்தது

nikolai ostrovsky ni2

 

 

 

 

 

வீரம் விளைந்தது. எழுதியவர் நிகோலாய் ஒஸ்திரோவஸ்கி. ஆங்கிலத்தில் “ஹவ் தி ஸ்டீல் வாஸ் டெம்பர்டு”. ரஷ்யப் புரட்சியின் தொடர்ச்சியான உள்நாட்டுப் போரில் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட ஒரு லட்சிய இளைஞனின் கதை. கதையின் ஊடே வரும் இந்தப் புகழ்பெற்ற வரிகள் இந்தக் கதையின் சிறப்புக்குச் சான்று.

“வாழ்வு சகிக்க முடியாததாக ஆனபிறகும் எப்படி வாழ்வதென்பதைக் கற்றுக்கொள். உன் வாழ்வைப் பயனுள்ளதாக ஆக்கிக்கொள்.”

“மனிதனது மதிக்கமுடியாத இனிய உடைமைகளில் சிறந்தது அவனது வாழ்வாகும். அவன் ஒரு தடவை தான் வாழ முடியும். காலமெல்லாம் குறிக்கோள் இல்லாமல் பாழாக்கிவிட்டேன் என்ற வருத்தம் வதைப்பதற்கு வாய்ப்பு அளிக்காத வகையில் அவன் சீராக வாழவேண்டும். அற்பனாக வாழ்ந்து இழிவு தேடினேன் என்ற அவமானம் உள்ளத்தை எரிப்பதற்கு இடமில்லாத வகையில் நேராக வாழவேண்டும். உலகத்தின் தலைசிறந்த லட்சியத்துக்காக, மனித குலத்தின் விடுதலைப் போராட்டம் என்ற பொன்னான மார்க்கத்துக்காக, நான் என் வாழ்வு முழுவதையும் அர்ப்பணித்தேன் என்று இறக்கும் பொழுது கூறும் உரிமை பெரும் வகையில் அவன் வாழ வேண்டும். திடீர் நோயோ, சோக விபத்தோ, வாழ்வுக்கு வெடி வைக்கக் கூடுமாதலால், மனிதன் தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு வினாடியையும் நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.”

பாவெல் கர்ச்சாகின் ரஷ்ய இலக்கியம் படைத்துள்ள மிகச் சிறந்த கதாபாத்திரங்களுள் ஒன்று. எப்படி கர்ச்சாகினுடைய தனிச் சிறப்பான குணங்கள் சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தின் ஊடாக வளர்ந்து முழுமை பெறுகின்றன என்பதோடு சோஷலிச லட்சியம் மிக உயர்ந்த வாழ்வியல் அறநெறிகளோடு பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்துள்ளது என்பதையும் சித்தரிக்கும் நாவல்.

(நிகரன், இதழ்-2, பக்கம்-19)