தொழிலாளர்களாயிருந்தாலும்..

தொழிலாளர்கள் என்பதற்காகவே பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களின் மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட முடியுமா? சில நேரங்களில் அவர்கள் நடவடிக்கைகள் பொதுத் துறை நிறுவனங்கள் மீதே மக்கள் வெறுப்புக் கொள்ளச் செய்வதாயும் மாறிவிடுகிறது. சமீபத்தில் அப்படி நடந்த ஒரு சம்பவம் பற்றிய செய்தி பல செய்தித் தாள்களில் வெளி வந்துள்ளது. உரியவர்களுக்கு விநியோகம் செய்யப்படாமல் சாக்கடையில் வீசப்பட்ட ஆதார் அட்டைகள். வட ஆற்காடு மாவட்டம் வாணியம்பாடியில் நடந்த சம்பவத்தால் பொதுமக்கள் கொதித்துப் போனார்கள். அதே போல் சமீபத்தில் ஒய்வு பெற்ற ஒரு தபால் அலுவலக ஊழியரின் காலி செய்யப்பட்ட வாடகை வீட்டில் இருந்து விநியோகம் செய்யப்படாத தபால்களும் ஆதார் அட்டைகளும் குவிந்து கிடந்த செய்தி. இது போன்ற பல நிகழ்வுகள் செய்தியாகாமால் போய்விடுவதும் உண்டு. உழைக்கும் வர்க்கக் கலாசாரத்திற்கு அந்நியமான வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றும் தொழிலாளர்கள் லஞ்ச ஊழலில் திளைப்பதும் இதுபோன்ற மக்கள் விரோதச் செயல்களில் ஈடுபடுவதும் நடைமுறையாகிறது. இவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை முறையால் சுரண்டும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதிகளாகவே மாறிவிடுகின்றனர். முதலாளியத்தின் பங்காளிகளாக மாறிவிடுகின்றனர். பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களில் பலர் தனக்குரிய வேலையைச் சரியாகச் செய்வதில்லை. பலர் வேலை செய்யாமலேயே சம்பளம் வாங்குகிறார்கள். பொதுத் துறை நிறுவனங்கள் மக்களின் சொத்து என்பதை மறந்து தங்களின் சொத்தாகவே நினைக்கிறார்கள். தொழிலாளர்களாயிருந்தாலும் இவர்களும் தொழிலாளர் வர்க்க விரோதிகளே.

(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம் 18)

காரல் மார்க்ஸ்

marx ni1

மார்க்ஸின் தகப்பனார் இறந்த பிறகு மார்க்ஸுக்கும் இவனுடைய குடும்பத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இல்லாமலேயே போய்விட்டது. “குடும்பத்திற்குப் புறம்பானவனாகிவிட்டான் மார்க்ஸ்” என்று இவனுடைய தாயார் கூறிக்கொண்டு வந்தாள். இவனுடைய புது முயற்சிகளுக்கெல்லாம் முட்டுக்கட்டை போட்டுவந்தாள். அவள், தான் இறந்து போகிறவரை, தன் மகனுக்கு எவ்வித உதவியும் செய்யவில்லை. உதவி செய்யாமலிருந்ததோடு இவனுடைய பணக் கஷ்டத்தைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியும் அடைந்தாள். ஐயோ, லட்சியவாதிகள் தங்கள் தாயாரின் கோபத்திற்கும் சாபத்திற்கும்கூட ஆளாக வேண்டியதிருக்கிறது.

வெ.சாமிநாதசர்மா,
நூல்: காரல் மார்க்ஸ்.

(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம் 5)

பெரும்பான்மையோரின் நலனுக்காக

castro ni1

 

 

வரலாற்றின் பெரும் புரட்சிகளின் பிரமாதமான வெளிப்பாடுகளால் நான் தூண்டப்பட்டேன். ஏனெனில் அவை, எப்போதுமே சுயநல வெறி பிடித்த சிறிய கூட்டத்துக்கெதிராக பெரும்பான்மையோரின் நலனையும், மகிழ்ச்சியையும் முன்னிலைப் படுத்தி அந்த நோக்கத்தின் வெற்றியைக் குறித்தன.

எந்த நிகழ்ச்சி என்னை அதிகமாக நெகிழ்வித்தது தெரியுமா? ஹைத்தியில் கருப்பு அடிமைகளின் புரட்சிதான். நெப்போலியன் சீசரைப் பின்பற்றியபோது, பிரான்ஸ் ரோமைப் பிரதிபலித்தபோது, ஸ்பார்டகஸின் ஆன்மா டௌசெயின்ட்ஸ்-எல்-ஓவர்ச்சராக மறுபிறவி எடுத்தபோது, ஒரு சுதந்திரமான குடியரசை உருவாக்க நெப்போலியனின் பெரிய தளபதிகளை ஆப்பிரிக்க அடிமைகள் வெற்றிகொண்ட உண்மைச் சரித்திரத்துக்கு எவ்வளவு குறைவான முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதற்குப் பிறகு ஹைத்தி  மிகவும் முன்னேறிவிடவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால் மற்ற லத்தீன் அமெரிக்கக் குடியரசுகள் அதிகமாக முன்னேறி விட்டனவா?

நான் இந்த விஷயங்கள் குறித்து சிந்தித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். ஏனென்றால், இந்த நாட்டைக் கீழிருந்து மேல் முழுவதுமாக புரட்சிகரமாக மாற்ற முடிந்தால் நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைவேன். அனைத்து மக்களும் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்பதில் எனக்கு சந்தேகமில்லை. அவர்களுக்காக எனது சில  உறவினர்கள், எனக்குத் தெரிந்தவர்களில் பாதிப் பேர், எனது தொழில் ரீதியான நண்பர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர், எனது முன்னாள் சக மாணவர்களில் நான்கில் ஐந்து பங்கினர் உள்ளிட்ட சில ஆயிரம் தனி மனிதர்களின் வெறுப்பையும் பகைமையையும் சம்பாதித்துக் கொள்ளவும் நான் தயார்.

(ஏப்ரல் 15, 1954ல் சிறையிலிருந்து பிடல் காஸ்ட்ரோ எழுதிய கடிதத்தின் ஒரு பகுதி)(நிகரன், இதழ் 1)

வேடிக்கை மனிதர்

2015-12-08_091023

 

தேடிச் சோறுநிதந் தின்று – பல
சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி – மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று – பிறர்
வாடப் பலசெயல்கள் செய்து – நரை
கூடிக் கிழப்பருவ மெய்தி – கொடுங்
கூற்றுக் கிரையெனப் பின்மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போலே – நான்
வீழ்வே னென்று நினைத்தாயோ?

follow site மகாகவி பாரதியார்
(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம்-20 )