வாழ்வுக்கான அர்த்தம்

kovai gnaniவாழ்வுக்கான அர்த்தம் என்ற தேடல் வழியாகத்தான் மார்க்சியத்தை நான் ஆரத் தழுவிக் கொண்டேன். வரலாற்றில்தான் நான் வாழ்கிறேன். நெடுங்கால வரலாற்றின் வழியே மாறிவரும் சமூகச் சூழல்தான் என்னைப் படைக்கிறது, என் வாழ்வுக்கு அர்த்தம் சொல்லுகிறது. நான் தனியன் இல்லை. மாபெரும் வரலாற்று இயக்கத்தில் நான் ஒரு துளி. எனக்குள்ளும் வரலாறும் சமூகமும் இயங்குகின்றன. இந்த இயக்கத்தின் வழியே இயற்கையோடும், உயிர்களோடும், பிரபஞ்சத்தோடும் நான் உறவு கொண்டிருக்கிறேன். உடமையும் அதிகாரமும் என்னை ஆட்கொள்வதன் மூலம் என்னைச் சிறுமைப் படுத்துகின்றன, என்னை அடிமைப் படுத்துகின்றன.
இவற்றின் ஆதிக்கத்திற்கு என்னை நானே விட்டுத் தருவதன் மூலம் என் வாழ்வின் அழகையும் ஆற்றலையும் நான் அழித்துக் கொள்கிறேன். வரலாற்றின் வரையறைகளுக்குள் வாழ நேர்ந்த போதிலும் ஆதிகாலம் முதற்கொண்டு எனக்குள்ளும் தொடர்ந்து வருகிற பொதுமை/சமதர்மம் என்ற நீரோட்டத்திலிருந்து என்னை விடுவித்துக் கொள்ள இயலாது. வரலாற்றின் நீரோட்டத்திற்குள்ளிருந்து காலம்தோறும் பொங்கி வழிகிற சமதர்மம் என்ற பேருணர்வில்தான் நான் தழைக்கிறேன். இந்த உணர்வுதான் நான் யார் என்ற புரிதலை எனக்குத் தருகிறது. இதன் மூலம்தான் வரலாற்று இயக்கத்தில், சமூக மாற்றத்திற்கான இயக்கத்தில் என்னைக் கண்டு கொள்ளவும், என் வாழ்வுக்கான அர்த்தத்தை உறுதிப் படுத்திக் கொள்ளவும் இயல்கிறது. மார்க்சியத்தின் வழியில் அல்லாமல் இத்தகைய அர்த்தத்தை, அழகை, ஆற்றலை பெறுவதற்கு வேறு வழியும் இல்லை. என்னுடைய வாழ்வுக்கான அர்த்தம் என்ற எனது தேடல் என்பது, எனக்கு மட்டுமே உரிய தேடல் என்று நண்பர்கள் கருத மாட்டார்கள் என நம்புகிறேன். தனி உடைமையும், அரசு அதிகாரமும் ஆதிக்கம் பெற்றுள்ள எந்த ஒரு சமூகச் சூழலும் மனிதரின் படைப்புத் திறன் முதலியவற்றை அழிக்கவே செய்கின்றன. ஆதிக்கத்திற்கு மக்கள் தங்களை இழந்து தவிக்கின்றனர். வறுமை, நோய் நொடிகள், தற்கொலைகள் முதலிய கொடுமைகளுக்கு மக்கள் உள்ளாகி உள்ளனர். இவர்களுக்கு கல்வியோ, வேலை வாய்ப்போ, தரப்படுவதில்லை. இவர்களின் சுதந்திரம் ஒடுக்கப் படுகிறது. இவர்களுக்கு ஆளுமை வளர்ச்சி இல்லை. இந்த மக்களின் வாழ்வுக்கான ஆதாரங்களாகிய நிலம், நீர், காடுகள் முதலிய இயற்கை வளங்களும் இவர்களிடமிருந்து பறிக்கப் படுகின்றன. ஆதிக்க சக்திகள் சுரண்டலையும் ஒடுக்குமுறையையும் இவர்கள் மீது உச்ச அளவில் திணிப்பதன் மூலம் இவர்கள் வாழ்வின் ஆதாரங்களை மட்டும் அல்லாமல் அழகையும் அர்த்தங்களையும் அழிக்கிறார்கள்.
ஆதிக்கங்கள் அறவே இல்லாத சமூகச் சூழலில்தான் இவர்கள் மனித மாண்புகளுடன் வாழ முடியும். இந்த உண்மையை நமக்கு உணர்த்துவது மார்க்சியம்.
மார்க்சியத்தை அரசியல் என்று மட்டுமே நான் கருதவில்லை. மாறிவரும் உலகத்தையும், வாழ்வையும் தொடர்ந்து புரிந்து கொள்வதற்கான பேரறிவு என்று மார்க்சியத்தை நான் கொள்கிறேன். நெருக்கடிகள் மிகுந்த வரலாற்றுச் சூழலைப் புரிந்து கொள்வதற்கு மார்க்சியம் தவிர வேறு நெறி இல்லை என்பது மட்டும் அல்ல, நெருக்கடி மிகுந்த வாழ்வைப் புரிந்து கொள்வதற்கு மார்க்சியம்தான் திறவுகோல். இவ்வகையில் மார்க்சியம் ஒரு மெய்யியல். இம்முறையில் மார்க்சியத்தைக் கற்றுக் கொள்வது ஒரு கல்விமுறை. இந்த மெய்யியலும், கல்வி முறையும் என்றும் காலாவதியாக முடியாது.
கோவை ஞானி.
(‘மார்க்சியத்திற்கு அழிவில்லை’ நூலின் முன்னுரையில்)
நிகரன், இதழ் 12, பக்கம் 10

நான் மரணம் அடையும் நாளில்

maluking ni12அடிக்கடி ஒரு விஷயத்தை நான் யூகிக்கிறேன். மரணம் என்றழைக்கப் படுகின்ற வாழ்வின் இறுதியான பொது அம்சம் நிகழப் போகும் நாள் குறித்து நாம் அனைவரும் யதார்த்தமாக நினைக்கிறோம் என்று யூகிக்கிறேன்.
நாம் அனைவரும் அது குறித்து நினைக்கிறோம். என்னுடைய சொந்த மரணம் குறித்தும் என்னுடைய சொந்த இறுதிச் சடங்கு குறித்தும் நான் நினைக்கின்றேன். நான் சொல்ல விரும்புவது எதுவாக இருக்கும் என்று என்னை நானே அடிக்கடி கேட்டுக் கொள்வேன். இன்று காலையில் அதைத்தான் உங்களிடம் கூறப் போகிறேன்.
நான் மரணம் அடையும் நாளில் உங்களில் யாராவது என்னருகே இருந்தால், எனக்கு நீண்ட இறுதிச் சடங்கு நடத்த வேண்டாம். அதை நான் விரும்பவில்லை.
இரங்கல் உரை நிகழ்த்த யாரையாவது நீங்கள் அழைத்தால் அவர் நீண்ட நேரம் பேச வேண்டாம் என்று அவரிடம் கூறுங்கள்.
அவர் என்ன பேச வேண்டும் என்பது குறித்து நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்பதை அடிக்கடி எண்ணி வியக்கிறேன்.
நான் நோபல் பரிசு பெற்றவன் என்பதை அவர் குறிப்பிட வேண்டாம் என்று அவரிடம் கூறுங்கள். அது முக்கியமானதல்ல.
நான் 300 அல்லது 400 இதர பரிசுகள் பெற்றுள்ளேன் என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டாம் என்று அவரிடம் கூறுங்கள். அது முக்கியமானதல்ல. நான் எந்தப் பள்ளியில் படித்தேன் என்பதை அவர் குறிப்பிட வேண்டாம் என்று அவரிடம் கூறுங்கள்.
பிறருக்குச் சேவை செய்வதற்காக மார்டின் லூதர் கிங் தன்னுடைய வாழ்வை அர்ப்பணிக்க முயற்சித்தார் என்று அந்த நாளில் யாராவது ஒருவர் குறிப்பிட வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன்.
மார்டின் லூதர் கிங் சிலரிடம் அன்பு காட்ட முயற்சித்தார் என்று அந்த நாளில் யாராவது ஒருவர் கூற வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன்.
நான் சரியாக நடந்து கொண்டு அவர்களுடன் சேர்ந்து நடைபோட முயற்சித்தேன் என்று அந்த நாளில் நீங்கள் கூறவேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன். பட்டினியால் வாடுவோருக்கு உணவளிக்க நான் முயற்சித்தேன் என்றும், ஆடையின்றி இருந்தோருக்கு ஆடையளிக்க என் வாழ்வில் நான் முயற்சித்தேன் என்றும் அந்த நாளில் நீங்கள் கூற இயலக் கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன். சிறையிலிருப்போரைப் போய்ச் சந்திக்க என் வாழ்வில் நான் முயற்சித்தேன் என்பதை அந்த நாளில் நீங்கள் கூற வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன்.
மனித குலத்தை நேசிக்கவும், அதற்கு சேவை செய்யவும் நான் முயற்சித்தேன் என்று நீங்கள் கூற வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன்.
ஆம் நான் முரசறைந்தவன் என்று நீங்கள் கூற விரும்பினால், நீதிக்காக முரசறைந்தவன் நான் என்று கூறுங்கள். சமாதானத்திற்காக முரசறைந்தவன் நான் என்று கூறுங்கள். நேர்மைக்காக முரசறைந்தவன் நான் என்று கூறுங்கள்.
இதர அற்பமான விஷயங்கள் ஒரு பொருட்டல்ல.
விட்டுச் செல்வதற்காக என்னிடம் பணம் எதுவும் இருக்காது. விட்டுச் செல்வதற்காக அருமையான மற்றும் ஆடம்பரமானவை எதுவும் என்னிடம் இருக்காது. ஆனால் கொள்கைப் பிடிப்புள்ள வாழ்வை நான் விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறேன்.
நான் கூற விரும்புபவை அனைத்தும் இதுதான்.
மார்டின் லூதர் கிங்
(சவுத் விஷன் வெளியீடான ‘மார்டின் லூதர் கிங்’ நூலிலிருந்து)
நிகரன், இதழ் 12, பக்கங்கள் 18,19

சாவதுகூட இன்பம்

kovai gnani

ஆதிப் பொதுமைச் சமுதாயத்தில் மனிதர்கள் இனக்குழுவாக வாழ்ந்தார்கள். கூடி உழைத்தார்கள். பகிர்ந்துகொண்டார்கள். பிறகு வர்க்கங்களாகப் பிளவுபட்டார்கள். மனிதன் தனக்குள் அந்நியமானான். வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முன்பு இயற்கையோடும், சமுதாயத்தோடும், தன்னோடும் ஒன்றியிருந்த மனிதன் இப்பொழுது இயற்கையிலிருந்தும், சமுதாயத்திலிருந்தும், தன்னிலிருந்தும் பிளவுபட்டான். அந்நியமானான். அந்நியமாதல் என்ற இந்தப் பிளவு அவனுக்குள் துயரமாக உறைந்தது. இது வேண்டாமென்றாலும் அவனால் தவிர்க்க இயலவில்லை. இயற்கையோடும், சமுதாயத்தோடும் ஒன்றி இருக்கிற சமூகம்தான் இவனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் தேவை. இதுதான் இவனுக்கு அறம். சமதர்மம் என்று பெயர் சொல்லப்படுவது இந்த அறம்தான். இந்த அறத்தில்தான் மனிதன் பிறரோடும், உயிரினங்களோடும், இயற்கையோடும் நேசத்தோடு வாழ முடியும். இந்த அற உணர்வின் காரணமாகத்தான் ஆதிக்கங்களுக்கு எதிராக இவன் கலகம் செய்கிறான். கிளர்ந்தெழுகிறான். இதற்காக சாவதுகூட இன்பம் என்று கருதுகிறான்.

சோவியத் ஒன்றியம் தகர்ந்ததையொட்டி மார்க்சியம் இன்று கடுமையான கேள்விகளுக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது.

மார்க்சியத்திற்கு உள்ளிலிருந்து அதன் உள்ளுறை ஆற்றல்களை மேம்படுத்தினால் ஒழிய இன்றைய உலகச் சிக்கல்களை எதிர்கொள்வதாக மார்க்சியம் இருக்க முடியாது. கட்சி சார்ந்தவர்களைப் பொறுத்தவரை இந்த உண்மையை ஒப்புக்கொள்வதில்லை. உலக அளவில் மார்க்சியவியல் என்ற ஆய்வுத்துறை கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகத் தொடர்ந்து வளர்ச்சி பெற்று வருகிறது. இந்த மார்க்சியம் ஆக்க முறையிலான மார்க்சியம். இதற்கான தூண்டுதல்கள் மார்க்ஸ் முதலியவர்களின் படைப்புகளில் இருந்தே கிடைக்கின்றன. மார்க்சியத்தை வெறும் அரசியலாக மட்டுமே பார்த்தவர்கள் அல்லது செயல் படுத்தியவர்கள் மார்க்சியத்தின் நுட்பங்கள் மற்றும் பன்முகப் பரிமாணங்களைப் புறக்கணித்தனர். இன்று எல்லாவற்றையும் திரும்பப் பார்க்க வேண்டி இருக்கிறது.

மார்க்சியத்திற்கு வெளியில் வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிற அறிவுத்துறை மற்றும் கலைத்துறை ஆக்கங்களையும் மார்க்சியர் உள்வாங்கிக் கொண்டு மார்க்சியத்தைப் புதுப்பிக்க வேண்டி இருக்கிறது. கட்சி சார்ந்தவர்கள் தமக்குள் இறுகி இருப்பதன் காரணமாக இத்தகைய மறுபார்வைக்கு இடம் தருவதில்லை. கட்சிக்கு உள்ளிருந்து சில கசப்பான அனுபவங்களைப் பெற்று அதே சமயம் மார்க்சியத்தைக் கைவிடாதது மட்டுமின்றி மார்க்சியத்தின்பால் மேலும் மேலும் நேயம் கொண்டவர்கள் தமிழகத்திலும் இருக்கின்றனர். இவர்களையும் உள்ளடக்கித்தான் இன்று மார்க்சியம் பற்றிப் பேசுவது வளமான பார்வையாக இருக்க முடியும்.

(முனைவர் சு.துரை அவர்கள் எழுதிய தமிழ் இலக்கிய ஆய்வில் மார்க்சிய நோக்கு என்ற நூலுக்கு கோவை ஞானி அவர்கள் எழுதிய அணிந்துரையில் இருந்து)

நிகரன், இதழ் 11, பக்கம் 29 

நாங்கள் வாழ்க்கையைக் கவுரவிக்கிறோம்

bagathsing ni2
“நாங்கள் மனித வாழ்வினை விவரிக்க இயலாத புனிதமானதாகக் கருதுகிறோம். மனிதத் தத்துவத்திற்கு சேவை செய்வதிலே மற்றவர்களுக்குத் தீங்கிழைப்பதைக் காட்டிலும், எங்கள் உயிரை நாங்களே மாய்த்துக் கொள்வதை விரும்புவோம். நாங்கள் ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் கூலிப் பட்டாளத்தைப் போன்றவர்களல்ல. அவர்களுக்கு ஈவிரக்கமின்றி மற்றவர்களைக் கொல்வதையே கற்பிக்கிறார்கள். நாங்கள் வாழ்க்கையைக் கவுரவிக்கிறோம். ஆன மட்டும் அதைப் பாதுகாக்கவே முயற்சிக்கிறோம்.”
“புரட்சி உலகத்தின் விதி. அது மனிதகுல முன்னேற்றத்தின் அடிப்படை. ஆனால் அதற்கு ரத்தம் தோய்ந்த போராட்டம் தவிர்க்க முடியாததல்ல. தனிநபர் பலாத்காரத்திற்கு அதில் இடமில்லை. அது வெடிகுண்டுகள், துப்பாக்கிகளைக் கொண்ட சம்பிரதாயமல்ல. புரட்சியை எதிர்ப்பவர்கள் வெடிகுண்டுகள்,துப்பாக்கிகள், ரத்தக் களறி முதலியவைகளையே புரட்சி என்று தவறான பிரச்சாரம் செய்கின்றனர். ஆனால் புரட்சி இவற்றுக்குள்ளேயே அடங்கிவிடவில்லை. இவை புரட்சியின் சாதனங்கள் ஆகலாம். ஆனால் இந்தச் சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பின்னால் புரட்சியின் உண்மையான வலு, சமுதாயத்தைப் பொருளாதார ரீதியிலும், அரசியல் ரீதியிலும் மாற்ற வேண்டுமென்னும் மக்களின் தீவிரமான விருப்பமே இருக்கும். நம் காலத்திய நிலைமையில் சில தனி நபர்களைக் கொலை செய்வதே புரட்சியின் நோக்கமல்ல. மனிதனை மனிதன் சுரண்டிக் கொள்ளையடிக்கும் முறையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து நம் நாட்டுக்குச் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதே புரட்சியின் நோக்கமாகும்.”
பகத்சிங்
நூல்: விடுதலைப் பாதையில் பகத்சிங்.
(நிகரன், இதழ் 3, பக்கம் 19)

மார்க்சும் அற்பவாதமும்

marx ni 2

அற்பவாதியின் உலகத்துடன் நடத்திய போராட்டமே மார்க்சின் திறமையையும், போராட்டக்காரர், சிந்தனையாளர், புரட்சிக்காரர் என்ற முறையில் அவருடைய ஆளுமையையும் கூர்மையாக்கி வளர்த்தது.
அவர் தன்னுடைய பள்ளிப் பருவத்திலேயே அற்பவாத வாழ்க்கையின் ஆனந்தமான இலட்சியத்தைத் தீவிரமாக வெறுப்பதற்கு தொடங்கியிருந்தார்.
மார்க்ஸ் பிற்போக்கானவை அனைத்தையும் வெறுத்தார். இந்த  வெறுப்பைப் புத்தகங்களிலிருந்து மட்டுமல்லாமல் தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் யதார்த்தத்திலிருந்தும் பெற்றுக்கொண்டார்.
சுயதிருப்தியடைகின்ற அற்பவாதத்தை, அது எந்தத் துறையில் – தனிப்பட்ட உறவுகளில், அன்றாட வாழ்க்கையில், விஞ்ஞானத்தில், கவிதையில், அரசியலில் அல்லது புரட்சிகரப் போராட்ட நடைமுறையில் – எந்த வடிவத்தில் தோன்றினாலும் மார்க்ஸ் அதைக் கண்டு மிகவும் அருவருப்படைந்தார்.
தனிப்பட்ட புகழ் மற்றும் அந்தஸ்தை அடைவதற்காகப் புரட்சிகரமான கோஷங்களை உபயோகிப்பது பாட்டாளி வர்க்க இலட்சியத்துக்குச் செய்யப்படுகின்ற மிகக் கேவலமான துரோகம் என்று மார்க்ஸ் கருதினார். வாயாடித்தனமான அரசியல் சூழ்ச்சிக்காரர்கள் ஆர்ப்பாட்டமான சொற்றொடர்களுக்குப் பின்னால் தங்களுடைய திறமையின்மையையும் சூன்யத்தையும் மறைத்துக் கொள்கிறார்கள். இவர்களுடைய போலிப் புகழை மார்க்ஸ் வெறுத்தார். அவை அனைத்துக்கும் பின்னால் அருவருப்புத் தருகின்ற போலித்தனமான அற்பவாதம் இருப்பதை மார்க்ஸ் தவறாமல் கண்டுபிடித்தார்.
(ஹென்ரிஹ் வோல்கவ் எழுதிய ‘மார்க்ஸ் பிறந்தார்’ நூலிலிருந்து)

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 17)

தந்தைக்குக் கடிதம்

bagathsing ni2

(1923ல் பகத்சிங்கின் தந்தை சர்தார் கிஷன்சிங் தீவிரமாகத் தன் மகனுக்குத் திருமண ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார். இது பகத்சிங்கிற்குத் தெரிய வந்தபோது, அவர் மிகவும் அமைதியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அப்போது அவர் தன் தந்தைக்கு எழுதிய கடிதம்)

மதிப்பிற்குரிய தந்தைக்கு, வணக்கம். என் வாழ்க்கை ஏற்கெனவே ஓர் உன்னதமான இலட்சியத்திற்காக – இந்தியாவின் விடுதலைக்காக – அர்ப்பணிக்கப்பட்டு விட்டது. அதன் காரணமாகவே வாழ்க்கை வசதிகளும் உலக இன்பங்களும் எனக்கு வசீகரிக்கவில்லை. எனக்குப் புனித நூல் அணியும் வைபவத்தின்போது, நான் மிகவும் சிறுவனாக இருந்தபோது, பாபுஜி(தாத்தா), என்னை நாட்டின் சேவைக்காக அர்ப்பணிப்பதாக சத்தியம் செய்ததை, தாங்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன். எனவே, அவரது சத்தியத்திற்கு மதிப்பளிக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் என்னை மன்னிப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.
உங்கள் கீழ்ப்படிதலுள்ள,
பகத்சிங்.

(நிகரன், இதழ் 2. பக்கம் 9)

உரமானவர்கள்

gandhi ni 2

“சுதந்திரமடைந்த ஒவ்வொரு மண்ணின் சுபீட்சமும் அந்த சுதந்திரத்தை அடையப் போராடியவர்களை உரமாகக் கொண்டு பெற்ற சுபீட்சம்தான் என்பதை மறந்து விடலாகாது. சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது இல்லாத இயக்கங்கள், சுதந்திரமே வேண்டாமென்ற இயக்கங்கள் எல்லாம்கூட இன்று நமது சுதந்திரத்தின் பயனை அநுபவிக்கின்றன. அன்று சுதந்திரத்திற்காகப் போராடியவர்கள் யாரோ, அவர்கள் மரித்து மண்ணடியிலே மக்கி, என்றோ உரமாகி விட்டார்கள். ஆனால் சுதந்திரம் இன்னும் இருக்கிறது.”

தீபம் நா.பார்த்தசாரதி,
‘ஆத்மாவின் ராகங்கள்’ நாவலின் முன்னுரையில்.

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 3)

கடுகு உள்ளம்

barathithaasan ni2

 

 

 

 

தன் பெண்டு தன் பிள்ளை சோறு வீடு
சம்பாத்யம் இவையுண்டு தானுண் டென்போன்
சின்னதொரு கடுகுபோல உள்ளங் கொண்டோன்
தெருவார்க்கும் பயனற்ற சிறிய வீணன்.

பாரதிதாசன்.
(நிகரன், இதழ்-2, பக்கம்-2)

பெரும்பான்மையோரின் நலனுக்காக

castro ni1

 

 

வரலாற்றின் பெரும் புரட்சிகளின் பிரமாதமான வெளிப்பாடுகளால் நான் தூண்டப்பட்டேன். ஏனெனில் அவை, எப்போதுமே சுயநல வெறி பிடித்த சிறிய கூட்டத்துக்கெதிராக பெரும்பான்மையோரின் நலனையும், மகிழ்ச்சியையும் முன்னிலைப் படுத்தி அந்த நோக்கத்தின் வெற்றியைக் குறித்தன.

எந்த நிகழ்ச்சி என்னை அதிகமாக நெகிழ்வித்தது தெரியுமா? ஹைத்தியில் கருப்பு அடிமைகளின் புரட்சிதான். நெப்போலியன் சீசரைப் பின்பற்றியபோது, பிரான்ஸ் ரோமைப் பிரதிபலித்தபோது, ஸ்பார்டகஸின் ஆன்மா டௌசெயின்ட்ஸ்-எல்-ஓவர்ச்சராக மறுபிறவி எடுத்தபோது, ஒரு சுதந்திரமான குடியரசை உருவாக்க நெப்போலியனின் பெரிய தளபதிகளை ஆப்பிரிக்க அடிமைகள் வெற்றிகொண்ட உண்மைச் சரித்திரத்துக்கு எவ்வளவு குறைவான முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதற்குப் பிறகு ஹைத்தி  மிகவும் முன்னேறிவிடவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால் மற்ற லத்தீன் அமெரிக்கக் குடியரசுகள் அதிகமாக முன்னேறி விட்டனவா?

நான் இந்த விஷயங்கள் குறித்து சிந்தித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். ஏனென்றால், இந்த நாட்டைக் கீழிருந்து மேல் முழுவதுமாக புரட்சிகரமாக மாற்ற முடிந்தால் நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைவேன். அனைத்து மக்களும் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்பதில் எனக்கு சந்தேகமில்லை. அவர்களுக்காக எனது சில  உறவினர்கள், எனக்குத் தெரிந்தவர்களில் பாதிப் பேர், எனது தொழில் ரீதியான நண்பர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர், எனது முன்னாள் சக மாணவர்களில் நான்கில் ஐந்து பங்கினர் உள்ளிட்ட சில ஆயிரம் தனி மனிதர்களின் வெறுப்பையும் பகைமையையும் சம்பாதித்துக் கொள்ளவும் நான் தயார்.

(ஏப்ரல் 15, 1954ல் சிறையிலிருந்து பிடல் காஸ்ட்ரோ எழுதிய கடிதத்தின் ஒரு பகுதி)(நிகரன், இதழ் 1)

வேடிக்கை மனிதர்

2015-12-08_091023

 

தேடிச் சோறுநிதந் தின்று – பல
சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி – மனம்
வாடித் துன்பமிக உழன்று – பிறர்
வாடப் பலசெயல்கள் செய்து – நரை
கூடிக் கிழப்பருவ மெய்தி – கொடுங்
கூற்றுக் கிரையெனப் பின்மாயும் – பல
வேடிக்கை மனிதரைப் போலே – நான்
வீழ்வே னென்று நினைத்தாயோ?

மகாகவி பாரதியார்
(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம்-20 )