தொழிலாளர்களாயிருந்தாலும்..

தொழிலாளர்கள் என்பதற்காகவே பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களின் மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட முடியுமா? சில நேரங்களில் அவர்கள் நடவடிக்கைகள் பொதுத் துறை நிறுவனங்கள் மீதே மக்கள் வெறுப்புக் கொள்ளச் செய்வதாயும் மாறிவிடுகிறது. சமீபத்தில் அப்படி நடந்த ஒரு சம்பவம் பற்றிய செய்தி பல செய்தித் தாள்களில் வெளி வந்துள்ளது. உரியவர்களுக்கு விநியோகம் செய்யப்படாமல் சாக்கடையில் வீசப்பட்ட ஆதார் அட்டைகள். வட ஆற்காடு மாவட்டம் வாணியம்பாடியில் நடந்த சம்பவத்தால் பொதுமக்கள் கொதித்துப் போனார்கள். அதே போல் சமீபத்தில் ஒய்வு பெற்ற ஒரு தபால் அலுவலக ஊழியரின் காலி செய்யப்பட்ட வாடகை வீட்டில் இருந்து விநியோகம் செய்யப்படாத தபால்களும் ஆதார் அட்டைகளும் குவிந்து கிடந்த செய்தி. இது போன்ற பல நிகழ்வுகள் செய்தியாகாமால் போய்விடுவதும் உண்டு. உழைக்கும் வர்க்கக் கலாசாரத்திற்கு அந்நியமான வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றும் தொழிலாளர்கள் லஞ்ச ஊழலில் திளைப்பதும் இதுபோன்ற மக்கள் விரோதச் செயல்களில் ஈடுபடுவதும் நடைமுறையாகிறது. இவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை முறையால் சுரண்டும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதிகளாகவே மாறிவிடுகின்றனர். முதலாளியத்தின் பங்காளிகளாக மாறிவிடுகின்றனர். பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் ஊழியர்களில் பலர் தனக்குரிய வேலையைச் சரியாகச் செய்வதில்லை. பலர் வேலை செய்யாமலேயே சம்பளம் வாங்குகிறார்கள். பொதுத் துறை நிறுவனங்கள் மக்களின் சொத்து என்பதை மறந்து தங்களின் சொத்தாகவே நினைக்கிறார்கள். தொழிலாளர்களாயிருந்தாலும் இவர்களும் தொழிலாளர் வர்க்க விரோதிகளே.

(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம் 18)

நவம்பர் புரட்சியின் நினைவாக..

உலகின் முதல் உழைக்கும் மக்கள் ஆட்சி 1871ல் பிரான்ஸ் நாட்டில் பாரிஸ் கம்யூன் என்ற பெயரில் அமைந்தது. அந்த ஆட்சி வெறும் 72 நாட்கள் மட்டுமே உயிருடன் இருந்தது. அந்த அரசின் தோல்விக்குப் பிறகு அப்படி ஒரு அரசு இனி உலகில் எப்போதும் தோன்ற முடியாது என்றுதான் பலரும் நினைத்தனர். மீண்டும் 45 ஆண்டுகளுக்குப் பின் 1917 நவம்பர் 7 அன்று ரஷ்ய நாட்டில் தோழர் லெனின் தலைமையில் உழைக்கும் மக்களின் அரசு ஆட்சிக்கு வந்தது. இந்த முறை உழைக்கும் மக்களின் ஆட்சி திடமாகவோ நோயுற்றோ 72 ஆண்டுகள் உயிருடன் இருந்தது. பல்லாயிரக் கணக்கானவர்கள் புரட்சியின்பொது தங்கள் இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்தனர். இரண்டாம் உலக மகா யுத்தத்தின்போது பாசிச ஹிட்லரின் ஆக்கிரமிப்புக்கெதிரான போரில் இரண்டரை கோடி மக்கள் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்து அந்த ஆட்சியைக் காத்தனர். அந்த தியாகங்களைஎல்லாம் வீணடித்து ரஷ்யாவில் மீண்டும் முதலாளியத்தை மீட்டெடுத்த சுரண்டலுக்கும் ஒடுக்குமுறைக்கும் ஆதரவான அந்தக் கூட்டம் கம்யூனிஸ்டுக் கட்சி என்ற பெயரில்தான் கடைசிவரை இருந்தது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என்று பெயர் வைத்திருப்பதாலேயே ஒரு கட்சி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகிவிடாது என்பதற்கு நிரூபிக்கப்பட்ட சாட்சி ஆகிப் போனது. சுரண்டலுக்கும் ஒடுக்குமுறைக்கும் எதிரான போராட்ட அலைகள் ஒருபோதும் ஓயாது. ஒவ்வொரு நவம்பரும் ரஷ்ய நாட்டின் புரட்சியாளர்களின் தியாகத்தை நமக்கு நினைவுபடுத்திக் கொண்டே இருக்கும்.

(நிகரன், இதழ்-9, பக்கம்-2)