மார்க்சும் அற்பவாதமும்

marx ni 2

அற்பவாதியின் உலகத்துடன் நடத்திய போராட்டமே மார்க்சின் திறமையையும், போராட்டக்காரர், சிந்தனையாளர், புரட்சிக்காரர் என்ற முறையில் அவருடைய ஆளுமையையும் கூர்மையாக்கி வளர்த்தது.
அவர் தன்னுடைய பள்ளிப் பருவத்திலேயே அற்பவாத வாழ்க்கையின் ஆனந்தமான இலட்சியத்தைத் தீவிரமாக வெறுப்பதற்கு தொடங்கியிருந்தார்.
மார்க்ஸ் பிற்போக்கானவை அனைத்தையும் வெறுத்தார். இந்த  வெறுப்பைப் புத்தகங்களிலிருந்து மட்டுமல்லாமல் தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் யதார்த்தத்திலிருந்தும் பெற்றுக்கொண்டார்.
சுயதிருப்தியடைகின்ற அற்பவாதத்தை, அது எந்தத் துறையில் – தனிப்பட்ட உறவுகளில், அன்றாட வாழ்க்கையில், விஞ்ஞானத்தில், கவிதையில், அரசியலில் அல்லது புரட்சிகரப் போராட்ட நடைமுறையில் – எந்த வடிவத்தில் தோன்றினாலும் மார்க்ஸ் அதைக் கண்டு மிகவும் அருவருப்படைந்தார்.
தனிப்பட்ட புகழ் மற்றும் அந்தஸ்தை அடைவதற்காகப் புரட்சிகரமான கோஷங்களை உபயோகிப்பது பாட்டாளி வர்க்க இலட்சியத்துக்குச் செய்யப்படுகின்ற மிகக் கேவலமான துரோகம் என்று மார்க்ஸ் கருதினார். வாயாடித்தனமான அரசியல் சூழ்ச்சிக்காரர்கள் ஆர்ப்பாட்டமான சொற்றொடர்களுக்குப் பின்னால் தங்களுடைய திறமையின்மையையும் சூன்யத்தையும் மறைத்துக் கொள்கிறார்கள். இவர்களுடைய போலிப் புகழை மார்க்ஸ் வெறுத்தார். அவை அனைத்துக்கும் பின்னால் அருவருப்புத் தருகின்ற போலித்தனமான அற்பவாதம் இருப்பதை மார்க்ஸ் தவறாமல் கண்டுபிடித்தார்.
(ஹென்ரிஹ் வோல்கவ் எழுதிய ‘மார்க்ஸ் பிறந்தார்’ நூலிலிருந்து)

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 17)

காரல் மார்க்ஸ்

marx ni1

மார்க்ஸின் தகப்பனார் இறந்த பிறகு மார்க்ஸுக்கும் இவனுடைய குடும்பத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இல்லாமலேயே போய்விட்டது. “குடும்பத்திற்குப் புறம்பானவனாகிவிட்டான் மார்க்ஸ்” என்று இவனுடைய தாயார் கூறிக்கொண்டு வந்தாள். இவனுடைய புது முயற்சிகளுக்கெல்லாம் முட்டுக்கட்டை போட்டுவந்தாள். அவள், தான் இறந்து போகிறவரை, தன் மகனுக்கு எவ்வித உதவியும் செய்யவில்லை. உதவி செய்யாமலிருந்ததோடு இவனுடைய பணக் கஷ்டத்தைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியும் அடைந்தாள். ஐயோ, லட்சியவாதிகள் தங்கள் தாயாரின் கோபத்திற்கும் சாபத்திற்கும்கூட ஆளாக வேண்டியதிருக்கிறது.

வெ.சாமிநாதசர்மா,
நூல்: காரல் மார்க்ஸ்.

(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம் 5)

இப்படிச் செய்ய எத்தனை பேரால் முடியும்?

gandhiji ni1

சத்திய சோதனை. மூன்றாம் பாகம். 12ஆம் அத்தியாயம். போயர் யுத்தத்தில் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தினரோடு சேர்ந்து மருத்துவ சேவை செய்து முடிந்தது. நேடாலில் பஞ்ச நிவாரணம் மற்றும் சுகாதார சேவைகள் செய்து முடிந்தது. இனி தென் ஆப்பிரிக்காவில் தான் இருந்தால் வெறுமனே பணம் பண்ணுவது ஒன்றே தன் பிரதான வேலை ஆகிவிடும் என்று பயந்தார் காந்தி. இந்தியாவுக்குத் திரும்புவதென்று முடிவு செய்கிறார். தென் ஆப்பிரிக்க இந்திய சமூகம் அவரை விடுவதாயில்லை. இறுதியில், தேவைப்பட்டால் ஒரு ஆண்டுக்குள் தென் ஆப்பிரிக்காவிற்கு திரும்பத் தயார் என்ற நிபந்தனையோடு காந்தி இந்தியா திரும்ப ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது. நேடால் இந்தியர்கள் காந்தி குடும்பத்திற்கு விடை கொடுக்கும் நிகழ்ச்சிகளை ஏற்பாடு செய்தார்கள். விலை உயர்ந்த பரிசுப் பொருட்கள் வழங்கப்பட்டன. தங்கம், வெள்ளி மற்றும் வைரத்திலான பொருட்கள், கடிகாரம், மோதிரம் என்று குவிந்துவிட்டன. கஸ்தூரிபா காந்தி அவர்களுக்கும் ஒரு விலையுயர்ந்த வைர நெக்லஸ் பரிசளிக்கப் பட்டது. இந்தப் பரிசுப் பொருட்களின் சுமை தாங்காமல் அன்று இரவு காந்தி அவர்களுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. விலையுயர்ந்த அந்தப் பரிசுப் பொருட்களைத் தான் வைத்துக் கொள்வது தகாது என்று கருதினார். சேவைக்காக பணம் பெற்றால் அது சேவை ஆகாது என்பதும் பொது சேவையில் இருக்கும் ஒருவர் எளிமையாக வாழவேண்டும் என்பதும் அவர் கொள்கை. சேவை அதற்கேயுரிய வெகுமதியைப் பெறும் என்று நம்பினார். தனது குழந்தைகளும், மனைவியும்கூட இத்தகைய வாழ்க்கை முறைக்குப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பினார். எனவே அந்தப் பரிசுப் பொருட்களை எல்லாம் ஒரு அறக்கட்டளையின் பெயரில் வங்கியில் டெபாசிட் செய்து அதிலிருந்து கிடைக்கும் வருவாயில் தென் ஆப்பிரிக்க இந்தியர் சமூகத்தின் செயல்பாடுகள் தடையின்றி நடக்க வழிசெய்வது என்று முடிவு செய்தார். ஆனால், கஸ்தூரிபா காந்தியிடம் இருந்து அந்த நெக்லஸைத் திரும்பப் பெறுவது அவ்வளவு எளிதாக இல்லை. உணர்ச்சி மயமான போராட்டத்தில் குழந்தைகளைத் தனக்காகக் கஸ்தூரிபாவிடம் வழக்காடச் செய்தார். கஸ்தூரிபாவோவெனில் தனக்குப் பரிசளிக்கப்பட்ட நகையை காந்தி எப்படிக் கேட்கலாம் என்று வாதிட்டார். காந்தியோ அது தனது சேவைக்காகவே கஸ்தூரிபாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது என்று விளக்கினார். கடுமையான போராட்டத்தின் இறுதியில் காந்தி வெற்றிபெற்றார். பரிசுப் பொருட்கள் எல்லாம் வங்கிக்குப் போனது டிரஸ்ட் பெயரில் டெபாசிட்டாக.

(நிகரன், இதழ் 1, பக்கம் 12)

‘விடுதலைப் போராளி’ ஜி.இராமச்சந்திரன்

g.ramachandran ni9

cheap generic augmentin ‘விடுதலைப் போராளி’ ஜி.இராமச்சந்திரன் – நூலிலிருந்து ஒரு அத்தியாயம்.

buy erythromycin cream online 30.மதுரை மத்திய சிறையில்

( என்னைப் பற்றிய விமர்சனத்தின் ஒரு பகுதி)

இடம்: மதுரை மத்திய சிறை 9 ஆம் பிளாக்

(சுமார் 150 பேர்கள் மத்தியில் விமர்சனம்)

இவருக்கு சிவகங்கை, பரமக்குடி, திருப்பத்தூர் தாலுகாவில் வேலை செய்யும்படி பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. வளர்ச்சி அடைவதற்கான அம்சங்கள் இவரிடத்தில் இல்லை. வெகு உற்சாகமாகவும், கிராமம் கிராமமாக 24 மணி நேரமும் சுற்றுவார். ஆனால் இது மிகச் சாதாரணமான வேலைதானென்றும் தோழர்கள் குறை சொல்வார்கள்.

குறை: இவர் ஒரு கருமியாய் இருக்கிறார் (சிவப்பி, பெரியநாச்சி)

கருமித்தனம் என்றால் என்ன?

நான் என் பிரதேசத்திலிருந்து செல்லும்போது ரூபாய் 10/-ம் ஒரு ஜதை வேஷ்டிகளும் எடுத்துச் சென்றேன். அச்சமயம் நான் வீட்டிற்கே செல்ல முடியாது. திருப்பத்தூர் தாலுகாவில் 15 தினங்கள் தங்கிவிட்டு சிவகங்கை தாலுகாவுக்கு வந்தேன்.சிவகங்கை தாலுகாவில் 2, 3 மாதங்கள் கழித்த பிறகு ஒரு சம்பவம் எனக்கு நினைவுக்கு  வருகிறது. அதை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

அச்சமயம் என் கையில் பணம் தீர்ந்து போயிற்று. பிரசுர விற்பனைப் பணத்தை கையாட வேண்டிய நிலையாயிருந்தது. அதில் ஒரு ரூபாய் வரை செலவழித்து விட்டேன். அதற்கு எனக்குப் பணம் கொடுக்கும் தோழர் கூடக் கோபித்துக் கொண்டார். என் வேஷ்டிகள் பூராவும் கிழிந்து கந்தலில் கந்தலாக இருந்தது. அத்துனியைத் தவிர வேறு வழியிலாமல் இரண்டு மாதம் ஓடியது. அச்சமயத்தில் ஒரு தோழர் வந்தார். அவர் பேஸ்ட், பிரஷ், மார்கோ சோப்பு, கண்ணாடி, சீப்பு, ஹேராயில், 5,6 ஜதை உடைகள் மற்றும் பல நாகரீக பாசன்களில் தேர்ந்ததாக கையில் ஒரு பெட்டியை ஒரு பையன் தூக்கி வர வந்து சேர்ந்தார். அவரிடம் ஒரு வேஷ்டியைக் கொடுத்து விட்டு வீட்டில் போய் வாங்கிக் கொள்ளும்படி யாசித்தேன். மறுத்துவிட்டார். என் மனம் புண்பட்டது. பிறகு கூலி விவசாயிகள் தாங்களாகத் தங்கள் கூலி நெல்லை விற்று எனக்கு ஒரு வேஷ்டியும் ஒரு துண்டும் ரூபாய் 5 க்கு வாங்கிக் கொடுத்தார்கள்.

எனக்காக என் வீட்டில் மாதம் ரூபாய் 15/- வீதம் என் தாயார் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அதில் ஒரு பைசா கூட எனக்கு வந்து சேரவில்லை. அச்சமயம் வந்த அந்த நவநாகரீகத் தோழர் நான் பசியும் பட்டினியுமாக வேலை செய்வது தெரிந்தும், தன்னிடம் பணம் இருந்தும் பணம் கொடுக்க மறுத்துவிட்டார். அல்வாவும், பிரியாணிகளும் பிளேட் கணக்கில் உள்ளே தள்ளி கொக்கோ பானங்களுடன் ஸ்னோவும், பேஸ்பவுடர்களுடன் வாழ்க்கை நடத்துவது என் கண் முன்னால் நடந்து கொண்டு தான் இருந்தது. அவ்விதமிருப்பது தான் வளர்ச்சிக்கு உதவும் வளர்ச்சிக்கான அம்சங்கள் போலும்?. அதை எங்கே நான் உணரப் போகிறேன்? மேற்கண்ட கோணத்தில் வளரும் அம்சம் என்னிடத்தில் இல்லை தான். அது என் கருமித்தனமாக இருக்கலாம். அது தான் என் கருமித்தனத்தின் அர்த்தம். அதன் பிறகு தையல் வேலை செய்யும் தோழர் ஒருவர் ட்ரவுசர் ஒன்று கொடுத்தார்.

எனக்குத் துணி கொடுக்க மறுத்த தோழர் என் வீட்டில் போய் வாங்கிய துணிகளில் சிலவற்றைத் தானே எடுத்துக் கொண்டார். அந்த ஊதாரித் தோழர் ஆற்றில் குளித்து விட்டு தன மார்கோ சோப்பை போட்டு விட்டு போய்விட்டார். அந்த சோப்பை பெண் தோழர்களும் நானும் உபயோகப் படுத்தினோம். நான் அடிக்கடி அப்பிரதேசத்திற்குச் சென்று தங்குவதும் உண்டு. நாக்குக்கு ருசியான ஆகாரங்களுக்கு ஆசை இருந்தது. என் நாக்கு அறுக்கப் பட்டிருக்கவில்லை. என் கருமித்தனம் என் தொண்டையைப் பிடித்து நெருக்கி அடைத்து சாப்பிட தடை செய்யவில்லை. ஆனால் என்னிடம் பணமில்லை – வறுமை.

நிகரன், இதழ்-9, பக்கங்கள்- 38,39)

வீரம் விளைந்தது

nikolai ostrovsky ni2

 

 

 

 

 

வீரம் விளைந்தது. எழுதியவர் நிகோலாய் ஒஸ்திரோவஸ்கி. ஆங்கிலத்தில் “ஹவ் தி ஸ்டீல் வாஸ் டெம்பர்டு”. ரஷ்யப் புரட்சியின் தொடர்ச்சியான உள்நாட்டுப் போரில் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட ஒரு லட்சிய இளைஞனின் கதை. கதையின் ஊடே வரும் இந்தப் புகழ்பெற்ற வரிகள் இந்தக் கதையின் சிறப்புக்குச் சான்று.

“வாழ்வு சகிக்க முடியாததாக ஆனபிறகும் எப்படி வாழ்வதென்பதைக் கற்றுக்கொள். உன் வாழ்வைப் பயனுள்ளதாக ஆக்கிக்கொள்.”

“மனிதனது மதிக்கமுடியாத இனிய உடைமைகளில் சிறந்தது அவனது வாழ்வாகும். அவன் ஒரு தடவை தான் வாழ முடியும். காலமெல்லாம் குறிக்கோள் இல்லாமல் பாழாக்கிவிட்டேன் என்ற வருத்தம் வதைப்பதற்கு வாய்ப்பு அளிக்காத வகையில் அவன் சீராக வாழவேண்டும். அற்பனாக வாழ்ந்து இழிவு தேடினேன் என்ற அவமானம் உள்ளத்தை எரிப்பதற்கு இடமில்லாத வகையில் நேராக வாழவேண்டும். உலகத்தின் தலைசிறந்த லட்சியத்துக்காக, மனித குலத்தின் விடுதலைப் போராட்டம் என்ற பொன்னான மார்க்கத்துக்காக, நான் என் வாழ்வு முழுவதையும் அர்ப்பணித்தேன் என்று இறக்கும் பொழுது கூறும் உரிமை பெரும் வகையில் அவன் வாழ வேண்டும். திடீர் நோயோ, சோக விபத்தோ, வாழ்வுக்கு வெடி வைக்கக் கூடுமாதலால், மனிதன் தன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு வினாடியையும் நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.”

பாவெல் கர்ச்சாகின் ரஷ்ய இலக்கியம் படைத்துள்ள மிகச் சிறந்த கதாபாத்திரங்களுள் ஒன்று. எப்படி கர்ச்சாகினுடைய தனிச் சிறப்பான குணங்கள் சோசலிசத்திற்கான போராட்டத்தின் ஊடாக வளர்ந்து முழுமை பெறுகின்றன என்பதோடு சோஷலிச லட்சியம் மிக உயர்ந்த வாழ்வியல் அறநெறிகளோடு பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்துள்ளது என்பதையும் சித்தரிக்கும் நாவல்.

(நிகரன், இதழ்-2, பக்கம்-19)