நாங்கள் வாழ்க்கையைக் கவுரவிக்கிறோம்

is it legal to buy finast online bagathsing ni2
“நாங்கள் மனித வாழ்வினை விவரிக்க இயலாத புனிதமானதாகக் கருதுகிறோம். மனிதத் தத்துவத்திற்கு சேவை செய்வதிலே மற்றவர்களுக்குத் தீங்கிழைப்பதைக் காட்டிலும், எங்கள் உயிரை நாங்களே மாய்த்துக் கொள்வதை விரும்புவோம். நாங்கள் ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் கூலிப் பட்டாளத்தைப் போன்றவர்களல்ல. அவர்களுக்கு ஈவிரக்கமின்றி மற்றவர்களைக் கொல்வதையே கற்பிக்கிறார்கள். நாங்கள் வாழ்க்கையைக் கவுரவிக்கிறோம். ஆன மட்டும் அதைப் பாதுகாக்கவே முயற்சிக்கிறோம்.”
“புரட்சி உலகத்தின் விதி. அது மனிதகுல முன்னேற்றத்தின் அடிப்படை. ஆனால் அதற்கு ரத்தம் தோய்ந்த போராட்டம் தவிர்க்க முடியாததல்ல. தனிநபர் பலாத்காரத்திற்கு அதில் இடமில்லை. அது வெடிகுண்டுகள், துப்பாக்கிகளைக் கொண்ட சம்பிரதாயமல்ல. புரட்சியை எதிர்ப்பவர்கள் வெடிகுண்டுகள்,துப்பாக்கிகள், ரத்தக் களறி முதலியவைகளையே புரட்சி என்று தவறான பிரச்சாரம் செய்கின்றனர். ஆனால் புரட்சி இவற்றுக்குள்ளேயே அடங்கிவிடவில்லை. இவை புரட்சியின் சாதனங்கள் ஆகலாம். ஆனால் இந்தச் சாதனங்களைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பின்னால் புரட்சியின் உண்மையான வலு, சமுதாயத்தைப் பொருளாதார ரீதியிலும், அரசியல் ரீதியிலும் மாற்ற வேண்டுமென்னும் மக்களின் தீவிரமான விருப்பமே இருக்கும். நம் காலத்திய நிலைமையில் சில தனி நபர்களைக் கொலை செய்வதே புரட்சியின் நோக்கமல்ல. மனிதனை மனிதன் சுரண்டிக் கொள்ளையடிக்கும் முறையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து நம் நாட்டுக்குச் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதே புரட்சியின் நோக்கமாகும்.”
பகத்சிங்
நூல்: விடுதலைப் பாதையில் பகத்சிங்.
(நிகரன், இதழ் 3, பக்கம் 19)

மார்க்சும் அற்பவாதமும்

marx ni 2

அற்பவாதியின் உலகத்துடன் நடத்திய போராட்டமே மார்க்சின் திறமையையும், போராட்டக்காரர், சிந்தனையாளர், புரட்சிக்காரர் என்ற முறையில் அவருடைய ஆளுமையையும் கூர்மையாக்கி வளர்த்தது.
அவர் தன்னுடைய பள்ளிப் பருவத்திலேயே அற்பவாத வாழ்க்கையின் ஆனந்தமான இலட்சியத்தைத் தீவிரமாக வெறுப்பதற்கு தொடங்கியிருந்தார்.
மார்க்ஸ் பிற்போக்கானவை அனைத்தையும் வெறுத்தார். இந்த  வெறுப்பைப் புத்தகங்களிலிருந்து மட்டுமல்லாமல் தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் யதார்த்தத்திலிருந்தும் பெற்றுக்கொண்டார்.
சுயதிருப்தியடைகின்ற அற்பவாதத்தை, அது எந்தத் துறையில் – தனிப்பட்ட உறவுகளில், அன்றாட வாழ்க்கையில், விஞ்ஞானத்தில், கவிதையில், அரசியலில் அல்லது புரட்சிகரப் போராட்ட நடைமுறையில் – எந்த வடிவத்தில் தோன்றினாலும் மார்க்ஸ் அதைக் கண்டு மிகவும் அருவருப்படைந்தார்.
தனிப்பட்ட புகழ் மற்றும் அந்தஸ்தை அடைவதற்காகப் புரட்சிகரமான கோஷங்களை உபயோகிப்பது பாட்டாளி வர்க்க இலட்சியத்துக்குச் செய்யப்படுகின்ற மிகக் கேவலமான துரோகம் என்று மார்க்ஸ் கருதினார். வாயாடித்தனமான அரசியல் சூழ்ச்சிக்காரர்கள் ஆர்ப்பாட்டமான சொற்றொடர்களுக்குப் பின்னால் தங்களுடைய திறமையின்மையையும் சூன்யத்தையும் மறைத்துக் கொள்கிறார்கள். இவர்களுடைய போலிப் புகழை மார்க்ஸ் வெறுத்தார். அவை அனைத்துக்கும் பின்னால் அருவருப்புத் தருகின்ற போலித்தனமான அற்பவாதம் இருப்பதை மார்க்ஸ் தவறாமல் கண்டுபிடித்தார்.
(ஹென்ரிஹ் வோல்கவ் எழுதிய ‘மார்க்ஸ் பிறந்தார்’ நூலிலிருந்து)

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 17)

தந்தைக்குக் கடிதம்

bagathsing ni2

(1923ல் பகத்சிங்கின் தந்தை சர்தார் கிஷன்சிங் தீவிரமாகத் தன் மகனுக்குத் திருமண ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார். இது பகத்சிங்கிற்குத் தெரிய வந்தபோது, அவர் மிகவும் அமைதியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அப்போது அவர் தன் தந்தைக்கு எழுதிய கடிதம்)

மதிப்பிற்குரிய தந்தைக்கு, வணக்கம். என் வாழ்க்கை ஏற்கெனவே ஓர் உன்னதமான இலட்சியத்திற்காக – இந்தியாவின் விடுதலைக்காக – அர்ப்பணிக்கப்பட்டு விட்டது. அதன் காரணமாகவே வாழ்க்கை வசதிகளும் உலக இன்பங்களும் எனக்கு வசீகரிக்கவில்லை. எனக்குப் புனித நூல் அணியும் வைபவத்தின்போது, நான் மிகவும் சிறுவனாக இருந்தபோது, பாபுஜி(தாத்தா), என்னை நாட்டின் சேவைக்காக அர்ப்பணிப்பதாக சத்தியம் செய்ததை, தாங்கள் நினைவுகூர வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன். எனவே, அவரது சத்தியத்திற்கு மதிப்பளிக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் என்னை மன்னிப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்.
உங்கள் கீழ்ப்படிதலுள்ள,
பகத்சிங்.

(நிகரன், இதழ் 2. பக்கம் 9)

உரமானவர்கள்

gandhi ni 2

“சுதந்திரமடைந்த ஒவ்வொரு மண்ணின் சுபீட்சமும் அந்த சுதந்திரத்தை அடையப் போராடியவர்களை உரமாகக் கொண்டு பெற்ற சுபீட்சம்தான் என்பதை மறந்து விடலாகாது. சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது இல்லாத இயக்கங்கள், சுதந்திரமே வேண்டாமென்ற இயக்கங்கள் எல்லாம்கூட இன்று நமது சுதந்திரத்தின் பயனை அநுபவிக்கின்றன. அன்று சுதந்திரத்திற்காகப் போராடியவர்கள் யாரோ, அவர்கள் மரித்து மண்ணடியிலே மக்கி, என்றோ உரமாகி விட்டார்கள். ஆனால் சுதந்திரம் இன்னும் இருக்கிறது.”

தீபம் நா.பார்த்தசாரதி,
‘ஆத்மாவின் ராகங்கள்’ நாவலின் முன்னுரையில்.

(நிகரன், இதழ் 2, பக்கம் 3)